Park Praski i dawny wybieg niedźwiedzi

Dlaczego to miejsce jest wyjątkowe?

Rozpocznij spacer w cieniu starych platanów i kasztanowców Parku Praskiego, tuż przy szerokiej alei Solidarności: przed tobą ciągnie się niska kamienna fosa z betonowymi skałami i basenem.

Kluczowe fakty

Listen · 2:50

Rozpocznij spacer w cieniu starych platanów i kasztanowców Parku Praskiego, tuż przy szerokiej alei Solidarności: przed tobą ciągnie się niska kamienna fosa z betonowymi skałami i basenem. Dla każdego rodowitego warszawiaka to miejsce kultowe i pełne ciepłych wspomnień: przez blisko siedemdziesiąt lat mieścił się tu słynny miejski wybieg niedźwiedzi brunatnych, będący zewnętrzną wizytówką warszawskiego ogrodu zoologicznego. Pasażerowie tramwajów jadących z Mostu Śląsko-Dąbrowskiego wychylali się z okien, by spojrzeć na kąpiące się w fosie niedźwiedzie. To stąd roztacza się wspaniały widok na wieże praskich świątyń. Wybieg otwarto uroczyście w 1952 roku, w trakcie budowy Trasy W-Z, jako dar warszawskiego ZOO dla mieszkańców odradzającej się po wojennych zniszczeniach stolicy. Przez dziesięciolecia mieszkały tu niezwykle popularne praskie niedźwiedzice: Tatra, Sabina i Mała, które uwielbiały popołudniowe kąpiele i soczyste jabłka rzucane przez przechodniów. Dopiero w maju 2020 roku, w trosce o spokój i dobrostan starzejących się zwierząt z dala od miejskiego smogu i hałasu tramwajów, misie przeniesiono w głąb zielonego ogrodu zoologicznego. Sam wybieg zachowano jednak jako historyczną pamiątkę powojennego folkloru. W parku rosną rzadkie gatunki drzew, w tym pomnikowe topole i miłorzęby, a w alejkach spotkać można spacerowiczów z dziećmi i rowerzystów szukających wytchnienia od miejskiego zgiełku. Sam Park Praski powstał w latach 1865–1871 z inicjatywy władz miejskich na terenach dawnych napoleońskich fortyfikacji przedmościa praskiego. Zaprojektował go wybitny ogrodnik Jan Dobrowolski jako elegancki ogród spacerowy dla prażan, z szerokimi alejami spacerowymi, klombami, stawem i muszlą koncertową, gdzie w letnie niedziele grywały orkiestry dęte. Praga to zupełnie inny świat niż lewobrzeżna część Warszawy: ominęły ją powojenne wyburzenia ruin i masowa odbudowa, dzięki czemu zachowała autentyczny, przedwojenny układ ulic, fabryczną cegłę i niezwykły, swojski klimat. Jak pisał Stanisław Grzesiuk, na Pradze serce bije mocniej i po swojemu. Wyjdź aleją parkową w stronę ulicy Floriańskiej, gdzie w niebo strzelają dwie potężne wieże praskiej katedry.