Kino Palladium przy ul. Złotej: kroniki filmowe Powstania
Dlaczego to miejsce jest wyjątkowe?
Wejdź pod podcienia kamienicy przy ulicy Złotej 7/9: przed wojną mieściło się tutaj jedno z najnowocześniejszych kin w Polsce, eleganckie Palladium otwarte uroczyście w lutym 1937 roku.
Kluczowe fakty
| Miejsce | Kino Palladium przy ul. Złotej: kroniki filmowe Powstania |
|---|---|
| Adres | ul. Złota 7/9, 00-019 Warszawa, Poland |
| Współrzędne geograficzne | 52.23270, 21.01160 |
| Część spaceru | Warszawa 1944: śladami Powstania od Muranowa do Śródmieścia |
| Wygenerowano | Generated |
Wejdź pod podcienia kamienicy przy ulicy Złotej 7/9: przed wojną mieściło się tutaj jedno z najnowocześniejszych kin w Polsce, eleganckie Palladium otwarte uroczyście w lutym 1937 roku. Gdy w sierpniu 1944 roku ulice Warszawy płonęły, a na miasto spadały tysiące niemieckich bomb burzących, w tej podziemnej sali działo się coś absolutnie niezwykłego: w samym sercu bitwy kino nie przerwało pracy, stając się ekranem prawdy dla walczącej stolicy. Do dziś te grube mury tchną duchem niezwykłej odwagi i artystycznego poświęcenia.
Operatorzy filmowi z Referatu Filmowego Biura Informacji i Propagandy Armii Krajowej, z Antonim Bohdziewiczem i Jerzym Zarzyckim na czele, z narażeniem życia biegali z kamerami po pierwszej linii frontu. W improwizowanym laboratorium w piwnicach przy ulicy Mazowieckiej wywoływali taśmy, suszyli je i montowali w legendarne Kroniki Powstania Warszawskiego pod hasłem Warszawa walczy. W kinie Palladium odbyły się trzy uroczyste, bezpłatne pokazy tych kronik, w sierpniu i wrześniu 1944 roku.
Sala pękała w szwach: ramię w ramię siadali w niej okopceni prochem żołnierze w opaskach, łączniczki, pielęgniarki i mieszkańcy okolicznych piwnic. Gdy na ekranie pojawiały się sceny zdobycia PAST-y, szturmu na koszary czy uśmiechnięte twarze znajomych ze szpitali, na sali rozlegały się łzy wzruszenia i gromkie brawa. Te bezcenne taśmy przetrwały wojnę zakopane w metalowych puszkach w piwnicy i stanowią dziś najcenniejszy dokument filmowy tamtych dni, wpisany na listę UNESCO.
Podziemia kina służyły także jako schron przeciwlotniczy dla setek cywilów, a w korytarzach odprawiano polowe nabożeństwa i opatrywano rannych. Dzięki solidnej żelbetowej konstrukcji budynek przetrwał wojenne zniszczenia i do dziś służy warszawiakom jako scena teatralna i klub muzyczny. Złote litery nad wejściem wciąż przypominają o przedwojennym blasku kina, w którym w najtrudniejszych dniach walk płonęła iskra wolnej polskiej sztuki i prawdy.
Przejdź teraz ulicą Złotą ku wschodowi i skieruj się w stronę skrzyżowania Alej Jerozolimskich z Bracką, gdzie znajdowało się najsłynniejsze przejście bojowe.