Złota 44: szklany żagiel Daniela Libeskinda

Dlaczego to miejsce jest wyjątkowe?

Podejdź pod zakrzywioną, mieniącą się w słońcu fasadę wieżowca Złota 44: jego śmiała, aerodynamiczna bryła przypomina gigantyczny, wydęty wiatrem szklany żagiel albo skrzydło orła wzbijającego się do lotu.

Kluczowe fakty

Open the walk

Podejdź pod zakrzywioną, mieniącą się w słońcu fasadę wieżowca Złota 44: jego śmiała, aerodynamiczna bryła przypomina gigantyczny, wydęty wiatrem szklany żagiel albo skrzydło orła wzbijającego się do lotu. Mierzący sto dziewięćdziesiąt dwa metry wysokości luksusowy apartamentowiec zaprojektował Daniel Libeskind, światowej sławy architekt urodzony w Łodzi w rodzinie polskich Żydów ocalałych z Holokaustu. Budynek dynamicznie zmienia swój profil w zależności od punktu widzenia: z jednej strony wydaje się smukłą iglicą, z innej szeroką taflą szkła. Projekt wnętrz powstał we współpracy z renomowanym londyńskim studiem Woods Bagot, a sam budynek stał się jednym z najbardziej pożądanych adresów mieszkaniowych w Europie Środkowej. To jedna z najbardziej charakterystycznych i dyskutowanych ikon współczesnej Warszawy.

Kształt wieżowca nie jest kaprysem artysty, lecz wynikiem matematycznej analizy nasłonecznienia sąsiednich przedwojennych kamienic i bloków mieszkalnych. Ścięta, wygięta w łuk ściana została zaprojektowana tak, aby rzucany przez gmach cień jak najmniej odbierał naturalne światło słoneczne mieszkańcom sąsiednich budynków przy ulicy Pańskiej. Fasada składa się z tysięcy unikalnych, potrójnie przeszklonych paneli termoizolacyjnych i akustycznych wykonanych na zamówienie, tłumiących hałas pociągów i ulicznego ruchu.

Wewnątrz kryje się niemal trzysta ekskluzywnych apartamentów, w których mieszkają gwiazdy sportu, w tym kapitan piłkarskiej reprezentacji Polski Robert Lewandowski, artyści i przedsiębiorcy. Mieszkańcy mają do dyspozycji prywatny basen z widokiem na Pałac Kultury, taras z jacuzzi, saunę, a nawet piwniczkę na wina z profesjonalnym sommelierem. Dodatkowo w strefie relaksu urządzono prywatną salę kinową z symulatorem gry w golfa, gabinety masażu oraz przestronne sale konferencyjne dla rezydentów.

Libeskind podkreślał w wywiadach, że projektując ten wieżowiec naprzeciwko stalinowskiego kolosa, chciał podarować swojemu rodzinnemu krajowi symbol wolności, odwagi i odrodzenia po dekadach szarości komunizmu. Światło odbijające się w szklanej krzywiźnie żagla stało się symbolem nowej tożsamości stolicy, łączącej dramatyczną historię z wiarą w nieograniczony rozwój i europejską przyszłość.

Obejdź budynek i skieruj się na Plac Defilad w stronę kolistego gmachu Sali Kongresowej w skrzydle Pałacu Kultury.