Dworzec Wileński i trakt ulicy Targowej

Dlaczego to miejsce jest wyjątkowe?

Wyjdź na gwarne skrzyżowanie przy Dworcu Wileńskim, gdzie krzyżują się linie tramwajowe, autobusowe i stacja podziemnego metra: to miejsce od ponad stu sześćdziesięciu lat stanowi bramę wjazdową do Warszawy od strony wschodniej.

Kluczowe fakty

Open the walk

Wyjdź na gwarne skrzyżowanie przy Dworcu Wileńskim, gdzie krzyżują się linie tramwajowe, autobusowe i stacja podziemnego metra: to miejsce od ponad stu sześćdziesięciu lat stanowi bramę wjazdową do Warszawy od strony wschodniej. W 1862 roku otwarto tutaj słynny Dworzec Petersburski, początkową stację Kolei Warszawsko-Petersburskiej łączącej stolicę Królestwa Polskiego z carską stolicą nad Newą. Pociągi pędziły stąd przez Białystok, Grodno i Wilno, przewożąc arystokratów, kupców, studentów i carskich urzędników. Okolica tętniła podróżnym gwarem i pośpiechem.

Sam historyczny, neorenesansowy gmach dworca został spalony w 1915 roku przez wycofujące się z Warszawy wojska rosyjskie, a po odzyskaniu niepodległości stację przemianowano na Dworzec Wileński. Wokół stacji wyrosło tętniące życiem handlowe centrum Pragi, pełne szynków, hoteli kolejowych, składów towarowych i jarmarków. Ulica Targowa, jak sama nazwa wskazuje, od czasów średniowiecza była szerokim placem targowym, gdzie pędzono bydło i handlowano końmi ze wschodnich rubieży dawnej Rzeczypospolitej.

Zwróć uwagę na monumentalny gmach Dyrekcji Kolei Państwowych przy ulicy Targowej 74: ten potężny klasycystyczny budynek z lat dwudziestych przetrwał wojnę niemal nienaruszony. Jesienią 1944 roku, po wyzwoleniu Pragi spod okupacji niemieckiej, przez kilka miesięcy urzędował w nim pierwszy powojenny rząd Polski, zanim życie powróciło na zrujnowany lewy brzeg rzeki.

Targowa do dziś zachowała swój szeroki, handlowy oddech, z rzędami starych kamienic o bogatych sztukateriach i bramach kryjących praskie podwórka. W dawnych czasach z dworca korzystali nie tylko pasażerowie podróżujący do Wilna czy Petersburga, lecz także tysiące letników wyjeżdżających na podwarszawską linię wołomińską. Plac przed dworcem wypełniały dorożki konne, riksze i gazeciarze wykrzykujący najświeższe wiadomości, a dziś nowoczesna stacja łączy kolej z podziemnym metrem. Wokół dworca unoszą się zapachy świeżego pieczywa z piekarni i aromatycznej kawy, a na przystankach tramwajowych wciąż można usłyszeć specyficzny, zawadiacki praski akcent.

Skieruj się ulicą Targową na południe ku numerowi 50/52, gdzie w najstarszych kamienicach Pragi mieści się Muzeum Warszawskiej Pragi.