Ulica Floriańska i Dom Jana Matejki

Dlaczego to miejsce jest wyjątkowe?

Spójrz w górę na fasadę wąskiej kamienicy pod numerem 41 przy ulicy Floriańskiej: to rodzinny dom Jana Matejki, najwybitniejszego polskiego malarza historycznego.

Kluczowe fakty

Open the walk

Spójrz w górę na fasadę wąskiej kamienicy pod numerem 41 przy ulicy Floriańskiej: to rodzinny dom Jana Matejki, najwybitniejszego polskiego malarza historycznego. W tych pokojach artysta przyszedł na świat w 1838 roku, tu spędził niemal całe życie, stworzył swoje największe arcydzieła i tu zmarł w 1893 roku. Ulica Floriańska od lokacji miasta w 1257 roku stanowiła najbardziej prestiżowy fragment Drogi Królewskiej, pełen bogatych kamienic patrycjuszy, szlacheckich rezydencji i gwarnych winiarni. Każdy kamień tej brukowanej jezdni pamięta tętent monarszych koni i okrzyki wiwatującego tłumu.

Matejko malował w swojej pracowni na najwyższym piętrze obrazy o kolosalnych rozmiarach, takie jak Bitwa pod Grunwaldem czy Hołd Pruski, które kształtowały wyobraźnię historyczną całych pokoleń Polaków. Artysta był człowiekiem niezwykle drobnym i słabego zdrowia, lecz obdarzonym tytaniczną pracowitością i bezkompromisowym patriotyzmem. Gdy rada miasta chciała zburzyć zabytkowy kościół św. Ducha, Matejko w proteście zrzekł się tytułu honorowego obywatela Krakowa i oświadczył, że nigdy więcej nie wystawi swoich płócien pod Wawelem. W jego domu mieści się dziś najstarsze biograficzne muzeum artystyczne w Polsce, otwarte już w 1898 roku.

Ulica kryje wiele innych legendarnych adresów: pod numerem 45 mieści się słynna kawiarnia Jama Michalika, matecznik młodopolskiego kabaretu Zielony Balonik z początku dwudziestego wieku. W tamtejszych salach o secesyjnych witrażach i karykaturach spotykała się krakowska bohema: Stanisław Wyspiański, Tadeusz Boy-Żeleński i Kazimierz Przerwa-Tetmajer. Przy Floriańskiej działał także najstarszy krakowski Hotel Pod Różą pod numerem 14, w którym zatrzymywali się car Rosji Aleksander I, Ferenc Liszt oraz Honoriusz Balzac. Historia sztuki, literatury i wielkiej polityki splata się tu w jedną fascynującą całość.

Podziwiaj gotyckie portale i renesansowe obramienia okien w mijanych kamienicach: wiele z nich kryje głębokie, wielopoziomowe piwnice o kolebkowych sklepieniach, gdzie dawniej leżakowały węgierskie wina sprowadzane przez krakowskich kupców. Przez stulecia w parterach domów działały warsztaty złotników, aptekarzy i introligatorów, zaopatrujących dwór królewski. Perspektywę ulicy zamyka wspaniała, asymetryczna sylweta Bazyliki Mariackiej, wznoszącej się nad narożnikiem Rynku Głównego. Zbliżasz się do serca średniowiecznego miasta.

Wyjdź na rozległą przestrzeń Rynku Głównego wprost na Plac Mariacki, gdzie czeka majestatyczna Bazylika z arcydziełem Wita Stwosza.